ลบคนรัก
น้ำใจแม่
ถามใจ
เมื่อเราท้อ...
ไกลเพียงระยะทาง
การเดินทางของความรักเหมือ ...
สิทธิ์ของใจ
ลาร้างถิ่น
รักที่ถูกขวางกั้น
ไม่อยากตื่น
สงกรานต์...ผ่านมา...อีกแล ...

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 |>>


All (447)
default (0)
กลอนกวน (7)
กลอนกำลังใจ (13)
กลอนขำขำ (9)
กลอนคิดถึง (22)
กลอนจีบ (1)
กลอนเจ็บๆ (118)
กลอนเทศกาล (49)
กลอนปรัชญา (59)
กลอนเพื่อน (2)
กลอนรัก (131)
กลอนอื่นๆ (9)
กลอนแอบรัก (27)



All (0)
default (0)







กลอนเจ็บๆ : คืนเหงา
2010-06-10 18:38:05

คืนเหงา

เพียงลำพังกับราตรีที่เงียบเหงา
พลิ้วแผ่วเบาเล้าโลมคือลมฝน
เสียงเห่ กล่อมโปรยปรายคือสายชล
ที่ร่วงหล่นพร่างพร่ำในค่ำคืน

หลับตาลง ครุ่นคิดจิตสำนึก
ความรู้สึกซ่อนไว้ใจแข็งขืน
ข่มตาหลับใยจิตคิดหยัด ยืน
มิอาจฝืนหลับลงตรงห้วงกาล

ดึกสงัดฝนซาฟ้าสงบ
ยังซึมซบภาพ ฝันที่ผันผ่าน
ทอดกายนิ่งเงียบงันนานเนิ่นนาน
เสียงขับขานเรไรไร้ รื่นรมย์

หมู่เมฆเคลื่อนผ่านเลยเผยหมู่ดาว
สุกสกาวมิชื่นยิ่งขื่น ขม
มิอยากไขว่อยากคว้ามาชื่นชม
แม้สายลมพลิ้วผ่านมิซ่านกาย

ไกล แสนไกลอยู่ไหนเล่าขอบฟ้า
ยามหลับตาดวงดาวเจ้าหลบหาย
เพียงม่านน้ำผ่าน ตาก็พร่าพราย
หมดความหมายคืนเหงาคืนเศร้าใจ

จะเฝ้ารอแสงทองส่อง ขอบฟ้า
รอเวลาพบเห็นเป็นวันใหม่
จะลืมเธอลืมเขาลืมใครใคร
ผ่านพ้น ไปเถิดคืนเหงาเท่านี้พอ.


บพิตร